لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٢ - بناي بر اكثر

مضمون صحيحه عبيد اللَّه است و گذشت در اين نزديكى ٧ و احتمالى ديگر دارد كه عالم زود بزود نماز را اعاده نمى‌كند بلكه سعى مى‌نمايد به دعا و امثال آن تا سهو نكند و اگر كند تداركش را مى‌كند بخلاف جاهل كه تا شك مى‌كند نماز را از سر مى‌گيرد.

يا آن كه عالم نهايت سعى مى‌نمايد در حضور قلب تا از او سهوى واقع نشود و اگر اين حالت او را عارض مى‌شود در معالجه آن مى‌كوشد مثل آن كه نماز را تند مى‌كند.

چنانكه در موثق كالصحيح از حلبى منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از سهو و آن كه من بسيار سهو مى‌كنم حضرت فرمودند كه نماز را در هم پيچ يعنى اكتفا كن به واجبات عرض نمودم كه در هم پيچيدن كدام است حضرت فرمودند كه سه تسبيح است در ركوع و سجود يعنى در هر يك سه سبحان اللَّه بگويد يا در هر سه سه تسبيح بگويد صغرى يا كبرى و اين اولى است و هم چنين علاجهائى كه سابقا مذكور شد و عالم اينها را مى‌داند و به جا مى‌آورد و ممكن است كه همه مراد باشد به آن كه در جائى كه سهو در آن مى‌رود اعاده نمى‌رود و در دو ركعت اوّل سهو نمى‌رود.

و اين عبارت در موثق كالصحيح از زراره منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه آيا حضرت سيّد المرسلين ٦ سجده سهو كرده است هرگز حضرت فرمودند كه نه و نكرده است اين سجده را فقيهى و ظاهر مراد در اينجا معصوم باشد.

و در صحيح از حمزة بن حمران منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هرگز فقيهى اعاده نماز نكرده است حيله‌ها و تدبيرها مى‌كنند تا اعاده نكند، و از جمله حيله‌ها مجرب آنست كه در اول نماز