کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٩ - ذكر ثالثة الشمس و القمر بنت خير البشر ام الائمة الغرر البتول العذرا فاطمة الزهرا صلوات الله و سلامه عليها

مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد كه حديث ضحك و بكا بچندين طرق آمده و شمه از پيش مذكور شد اين دلالت بر شوق او ميكند بعالم آخرت و اين از او دور نيست، چه او سليله نبوت است، و رضيعه در كرم و ابوت است، و دره صدف فخار است، و غره شمس نهار است، و ذباله مشكاة أنوار است، و صفوة شرف وجود است، و واسطه قلاده وجود است، نقطه دايره مفاخر است، قمر هاله مآثر است، زهره زهرا است غره غرا است، جمال آباء و شرف أبناء است.

با وجود آنكه طباع بشريه مجبول است بر كراهت موت و بحب حيات تا غايتى كه انبيا : بر شرف قدر و عظم خطر و مكانت و منزلت ايشان نزد حق تعالى و علم بمآل أحوال خودشان حيات را ميخواستند، و أز موت نفور ميجستند.

چنانچه وارد است كه آدم (ع) با وجود طول عمر و امتداد ايام حيات در وقت عرض ذريت بر او چهل سال از عمر خود به داود (ع) بخشيده بود، چون استيفاء أيام عمر وى شد و مدت أجل وى منقضى‌