کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧١ - فصل چهارم در كنيت و لقب آن حضرت

او را آورد نزد جد او رسول اللَّه ٦ بآن استبشار نموده او را حسين نام كرد و عقيقه فرمود بگوسفندى و حافظ عبد العزيز جنابذى نيز اين چنين آورده‌

فصل دوم در نسب آن حضرت‌

ابن طلحه ميگويد كه: نسب عالى‌اش همان نسب برادر متعالى او است حسن (ع)، و از پيش مذكور شد و آن نسبى است كه از روى شرف و بلندى از ذروه كواكب گذشته، و از روى ضيا و روشنى أنوار نيرات عالم بالا را پوشانيده، احتياج باعاده ذكر آن نيست‌

فصل سوم در تسميه آن حضرت‌

كمال الدين بن طلحه آورده كه رسول اللَّه ٦ او را باين اسم تسميه كرد وقتى كه اعلام كردند آن حضرت را او را فرا گرفت و بانك و اقامت در گوش چپ و راستش گفت، و عقيقه فرمود چنانچه مذكور شد و امر فرمود بوالده‌اش كه سر او را بتراشيد و موى او را بوزن نقره تصدق فرمود چنانچه در اخبار امام حسن ٧ مذكور شد

فصل چهارم در كنيت و لقب آن حضرت‌

كمال الدين بن طلحه گويد كه: كنيت او ابو عبد اللَّه است لا غير، و اما القابش بسيار است از