کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦٩ - قصيده مؤلف
|
ارجيكم لآخرتى و ابغى |
بكم نيل المطالب في معادى |
|
|
و ما قدمت من زاد سواكم |
و نعم الزاد يوم البعث زادى |
|
يعنى أى پسر برگزيده و گرامىتر عالم عفو كن بسر درآمدن مرا پس تقصير من بر حالات و واقعات شما آينده است، يعنى بتقصير خود قائلم در بيان اين حالات، و چگونه توانم آنكه احصا كنم و بشمار در آرم مزايا و مناقبى كه تخصيص يافته بآنها از ميان بندگان، مر تراست شرفى كه فايق آمده بر همه خلايق و فرود آمده بلندى آن شرف بر هفتم آسمان، پيشى گرفته بمفاخر و طبايع كريمه و جود و بخشش از همه پيشىگيرندگان در جود و كرم، وجود دو كف مبارك تو كوتاه ساخته غايت جود را گاهى كه شمار كرده شود باران جود بىمنتها، و مقام تو در بلندى و ارتفاع بمرتبه عالى است در عظم و بلندى كه بغايت دور است ذكر عمارات بلند ستون در جنب آن، پدر تو بر خلايق سابق و فائق است از روى شرف و مجد و بزرگى پس گرديد در بلندى و بزرگى بيرون آرنده أنوار بزرگى از محل انوار، و جد تو اكرم جن و انس است همهشان كه مقر و معترفاند بفضل او حتى دشمنان كينهدار، بآن كه حسن پسر فاطمه زهرا برانگيخته شده بحق ناقههاى مدح پسنديده كه فاطمه مادر گشته، ابا محمد را كه محل اميد محبان است كه ستايش ميكنند مر او را و آنكه مادر او باشد سزاوار است كه او را ستايش كنند اقرار دارند حاسدان مر او را بفضل عوارف او قلايدست در گردنهاى اهل هدى، بشما هدايت مىيابند صاحبان ضلالت و شما دلالت ميكنيد و راه مينمائيد راههاى رشاد و صواب را بمردم، و شما پناه اميدوارانيد و فريادرس بيچارگان باران رحمت بواسطه شما فرود مىآيد از بالا در سالهاى بسته خشك شده كه سر سبزى مييابد، محض و خالص ميگردانم شما را از براى مودت بىفتور و قصور و اميد اجر و مزد دارم در راستى و درستى و دوستى، و بسا تشويش كه در باب شما از دشمن كشيدم و در باب شما نميترسم از عناد و ستيزه دشمن؛ و هر كس كه ميباشد صاحب مرادى در امور پس بدرستى كه ولا و دوستى شما اقصى و نهايت مراد من است؛ اميدوارم از شما از براى ثواب آخرت خود و طلب ميكنم يافتن مطالب در معاد و بازگشت.
خودم و نفرستادم از پيش هيچ زاد و توشه غير دوستى شما، و خوب توشه و زادى است در روز بعث و قيامت توشه و زاد من.