کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦٣ - فصل دوازدهم در باره وفات آن حضرت

جعده بنت اشعث در حباله وى بود و گويند او زهر داد بآن حضرت، و اللَّه اعلم بحقيقة ذلك.

و در آن شهورى كه خلافت فرمود انقضا و خلافت نبوت بود چه در آن وقت استكمال سى سال شده بود كه آن حضرت از آن خبر داده چنانچه منقولست كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه أيام خلافت سى سال خواهد بود بعد از آن ملك خواهد گشت، اين آخر كلام ابو نعيم است.

و شيخ مفيد رحمه اللَّه آورده كه چون معاويه غاويه خواست كه بستاند بيعت از مردم از جهت يزيد پليد پنهانى به جعده بنت أشعث بن قيس كه زوجه امام حسن بود (ع) فرستاد كه زهر بوى بخوراند و تعهد كرد كه او را به يزيد پليد دهد، و صد هزار درهم با زهر فرستاده برد، آن بدبخت زهر خورانيد بآن حضرت و چهل روز بيمار بود بعد از آن رحلت نمود در سال پنجاهم از هجرت، و در آن وقت چهل و هشت ساله بود، و برادرش امام حسين (ع) كه وصى وى بود متولى غسل و تكفين و دفن آن حضرت شد. و دفن كرد او را نزد جده‌اش فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبد مناف در بقيع.

چون او اين حركت كرد مال را بر او مسلم داشت و ليكن او را از براى يزيد پليد نخواست، و يكى از آل طلحه او را خواست و فرزندان شدند و هر گاه ميان اينها و بطون قريش سخنى واقع ميشد قريش سرزنش ميكردند ايشان را و ميگفتند كه پسران زهر دهنده شوهران.