کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٣٩ - فصل هشتم در كرم و بخشش و نماز آن حضرت

پس بايد دانست كه صلح آن حضرت بمعاويه از جهت فرو گذاشت اصحاب بود كه او را فرو گذاشتند و ميل بجانب معاويه نمودند و مراسلات و مكاتبات در ميان ايشان بسيار شد، و فرو گذاشت كردند در امر وى مثل فرو گذاشتى كه در باره پدر بزرگوارش كردند، و كار بقتل و شهادت كشيد، و آن قباحتها روى نمود. و آنچه با برادر بزرگوارش كردند بعد از او دالست بر فساد عقايد و قبح فعائل ايشان پس هر گاه كه امعان نظر كارفرمائى بيابى أواخر ايشان را بر نهج و طريق أوايل ايشان، و سلوك هر كدام بر منوال امائل ايشان‌

يعنى بشمشيرهاى ستم آنكه اول از غلاف كشيد كار أمير المؤمنين على (ع) بقتل رسيد نه بشمشير ابن ملجم كه آخر ديد، روزى خواهد بود كه امور نهانى همه آشكار شود، و هر كس جزاى عمل خود بيابد و بداند هر كس بازگشت خود را از دوزخ و بهشت، و از خوب و زشت.