کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤١ - برخى از كلمات و مواعظ آن حضرت

و بيان اين آنست كه زيد رحمه اللَّه مهدى نبود و اگر نيز ميبود آن مانع بردار كردن او نبود چه بر انبيا (ع) از اين قبيل از امور عظيمه واقع شده، و كافيست امر يحيى و زكريا (ع) و قتلات متعدده جرجيس پيغمبر (ع) كفايت ميكند اين امر را، و قتل أنبياء و أوليا و صلب و احراق ايشان سبب طعن مى‌شود وقتى كه از جانب حق تعالى باشد، فاما هر گاه كه از جانب مردم باشد چرا سبب طعن شود، چه پيغمبر را (ع) در احد پيشانى و دندانهاى رباعيه او را شكستند آن بى‌دينان، و وفاتش بلقمه زهر آلود خيبريه بود، پس اينها قدح نباشد در نبوت آن حضرت.

و أما قياس على بعثمان كه او گفته كه: اين كذب محض و بهتان صريح است، هرگز ما اين قياس نكرده‌ايم، چه نوع مناسبتى است ميان ايشان كه قياس پذير باشد.

و أما آنكه او گفته كه: عثمان بهتر و پاكيزه‌تر است از على، ما مزاحم نميشويم او را در اعتقاد او، چه كافيست او را اعتقاد كه ذخيره روز معاد او باشد، او خواهد دانست نتيجه آنچه اختيار كرده از مذهب خود، و خواهد چيد ثمره آنچه گفته از كذب و زور خود، و حق سبحانه و تعالى او را مجازات خواهد داد در روز بازگشت.

و هر گاه كه قتل و صلب و امثال آن نزد او موجب نقص است و قدح امامت ميكند پس چگونه اختيار كرده عثمان را بامامت، و قد كان من قتله ما كان، و اللَّه المستعان على أمثال هذا الهذيان.