کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٣٨ - ذكر عدد اولاد آن حضرت

كه دعا مى‌كرد، بودم من كه ميگفتم كه نخواهد نهاد دست خود را تا مستجاب شود دعاى او از براى همه خلايق.

و روايت كند حرب الطحان كه حديث كرد مرا سعيد كه صاحب حسن بن صالح بود كه من نديدم كسى را كه أخوف بوده باشد از حسن بن صالح مر خداى تعالى را تا آمدم بمدينه و ديدم حسين بن على بن حسين (ع) را؛ من كسى را نديدم كه از او اشد باشد از روى خوف گوئيا كه او را بآتش برده‌اند و بيرون آورده‌اند از شدت خوف چنين بود.

و حسين بن على بن حسين روايت كند كه ابراهيم بن هشام المخزومى كه والى مدينه بود دايم جمع ميكرد ما را در روز جمعه نزديك بمنبر و در مى‌افتاد با أمير المؤمنين (ع) و او را ناسزا ميگفت او گويد كه من روزى حاضر شدم و آنجا پر گشته بود از مردم من خود را بمنبر چسپانيدم از تنگى جاى، ناگاه بخواب رفتم ديدم كه قبر آن حضرت شكافت و بيرون آمد از او مردى با جامهاى سفيد گفت بمن كه: يا با عبد اللَّه آيا اندوهگين نميسازد ترا آنچه ميگويد اين؟ گفتم: بلى و اللَّه، گفت: بگشاى هر دو چشم خود را و نظر كن بصنع الهى كه بأو چه خواهد كرد و او در آن وقت امير المؤمنين را بناسزا ياد ميكرد بيك ناگاه از بالاى منبر بزير افتاد و جان پليد بمالك دوزخ داد لعنه اللَّه.

ذكر عدد اولاد آن حضرت‌

ما سابقا ذكر كرديم كه هفت بوده‌اند: ابو عبد اللَّه جعفر بن محمد (ع) كه كنيتش أبو عبد اللَّه بود، و عبد اللَّه بن محمد كه مادر هر دو ام فروه بنت قاسم بن محمد بن ابى بكرست، و ابراهيم درج، و عبيد اللَّه‌