کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٣٧ - دلائل امامت و برخى از معجزات آن حضرت

مرض موت طارى شد و چون وفاتش نزديك شد أهل خود را جمع كرد و سوگند داد ايشان را كه اين مجله را با وى در گور نهند، ايشان اين چنين كردند، پس روز ديگر كه آمدند بر سر قبر وى ديدند كه اين مجله بر پشت قبر وى افتاده و بر پشت آن نوشته كه وفا كرد مرا ولى اللَّه جعفر بن محمد (ع) بآنچه وعده كرده بود مرا.

ديگر آنكه حماد بن عيسى التماس كرد از صادق (ع) كه دعا كند كه حق سبحانه و تعالى حج بسيار بر وى روزى كند و او را ضياع و املاك خوب روزى كند و زن صالحه از خانواده بزرگ و اولاد نيكو كردار او را نصيب گرداند، آن حضرت فرمود كه: بار خدايا روزى كن حماد بن عيسى را چيزى كه باو پنجاه حج بكند و روزى گردان او را ضياع حسنه و زوجه صالحه از قوم كرام و اولاد ابرار، يكى كه آنجا حاضر بود گفت كه: بعد از چند سال رفتم بطرف حماد بن عيسى و خانه او در بصره بود چون با او ملاقات كردم در خانه او گفت آيا ياد دارى دعاى صادق (ع) كه در حق من كرد؟ گفتم: بلى، گفت: اين خانه منست كه در بصره مثل اين خانه نيست، و املاك من بهترين املاك است، و زوجه من از اقوام كرام است، و اولاد من اينهااند كه مى‌بينى و اكنون چهل و هشت حج بجاى آورده‌ام، او گفت كه: دو حج ديگر بتقديم رسانيد بعد از اين و بيرون رفت از براى حج پنجاه و يكم و چون بجحفه رسيد خواست كه احرام ببندد و رفت برود خانه كه غسل كند سيل آمد و او را برد و غلامانش رفتند او را مرده از آن سيل بيرون آوردند، بعد از آن او را حماد غريق الجحفه مى‌گفتند- اين آخر كلام راونديست رحمه اللَّه.