کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦٧ - قصيده مؤلف

و روايت كند حافظ عبد العزيز بن الاخضر الجنابذى رحمه اللَّه كه در وقت احتضار امام حسن (ع) جزعى مينمود؛ امام حسين (ع) فرمود كه: اى برادر جزع ميكنى تو، وارد ميشوى بر رسول اللَّه ٦ و أمير المؤمنين (ع) كه پدران تواند؛ و بر فاطمه و خديجه كه مادران تواند، و بر قاسم و طاهر كه خالويان تواند؛ و بر حمزه و جعفر كه عمويان تواند؛ فرمود كه: اى برادر در أمرى در آمده‌ام كه ديگر در مثل اين در نيامده‌ام و خلقى ميبينم كه مثل آن نديده‌ام هرگز؛ امام حسين گريست.

[قصيده مؤلف‌]

مؤلف رحمه اللَّه ميفرمايد كه: مناقب حسن بن على (ع) و مزاياى او و صفات شرف و سجاياى او و آنچه مجتمع است در او از مآثر و فضايل فايق است باين صفات بر اواخر و اوايل كه قيام نميتواند نمود به بيان آن بنان و مرتكب نميتواند شد بذكر آن لسان، زيرا كه شان او از آن رافع است و محل او از آن واسع كه مثل من با قصور ذرع و جمود طبع عد مآثر و مفاخر او تواند كرد، و ليكن آن حضرت (ع) از اهل بيت كرم و جود است؛ و ناشر رمم سماج در وجود؛ از اين جهت قبول فرمود از من يسير و مجازات خواهد نمود بكثير، و من در مدح او ميگويم بزبان عذر و تقصير: