کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥١ - مواعظ آن حضرت

و آورده‌اند كه معاويه گفت روزى كه: هر گاه بنى هاشم جواد و بخشنده نباشند بقوم خود مشابهت نداشته باشند، و هر گاه بنى اميه حلم نداشته باشند بقوم خود نمانند، و هر گاه بنى مخزوم تكبر نداشته باشند بقوم خود شبيه نباشند، و اگر بنى زبير شجاع نباشند بقوم خود نمانند، اين خبر بامام حسن (ع) رسيد فرمود كه: چه نيكو انديشه كرده از براى قوم خود ميخواهد كه بنى هاشم تمام اموال خود را بخشش كنند بمردم تا محتاج شوند، و بنى مخزوم با مردم تكبر نمايند تا مردم از ايشان برمند و دشمن شوند، و بنى زبير در مقام جنك و محاربه در آيند تا كشته گردند و فانى شوند و بنى اميه حلم پيشه كنند تا مردم ايشان را دوست دارند.

گويند آن حضرت گفت بحبيب بن مسلمه كه بسا سير و سلوكى كه تو كردى در غير طاعت الهى، گفت: اما سير من بجانب پدر تو از اين قبيل نبود فرمود كه: بلى ليكن تو اطاعت كردى معاويه را بر دنياى دنى قليل بى‌اعتبار، بعمرم سوگند كه اگر تو قيام نمائى در امور دنياى خودت در امر دين خود تقاعد نموده، و اگر تو بدى كنى و نيك گوئى آنچنانست كه حق تعالى فرموده كه‌ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً و ليكن تو بد كرده و بد گفته پس تو آنى كه حق تعالى فرموده‌ كَلَّا بَلْ رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ‌ شعبى آورده كه روزى معاويه در حضور امام حسن (ع) تفاخر ميكرد كه من پسر أجود و اكرم و أنضر قبيله‌ام، آن حضرت فرمود: آيا تو بر من فخر ميكنى؟ من پسر عروق ثرى، و پسر سيد اهل دنيايم‌