کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٠٠ - در ذكر امامت و بيعت آن حضرت(ع)

مشاكل فرض نباشد يعنى چون گرسنه و بيچاره شد تخفيف در نوافل ميتوان كرد[١] و باين اسناد روايت كرده از پدر بزرگوار خود كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه شما هر جا كه باشيد صلوات فرستيد بر من كه صلوات شما بر من ميرسد.

و باين اسناد روايت كرده از پدر بزرگوار كه پيغمبر ٦ فرمود كه: ظالم‌تر ظالمان آن كسى است كه ظلم كند بر ظالمى، بگذاريد ظالم را كه بكمال ظلم و گناه خود با جزاى الهى ملاقات كند

در ذكر امامت و بيعت آن حضرت (ع)

مؤلف رحمه اللَّه ميفرمايد كه: در باب امامت حسن بن على (ع) هيچ كس از مسلمانان با ما مخالفت نكرده، فاما غير او از ائمه (ع) با ما مخالفت كرده‌اند، و ما در اين باب تقرير ميكنيم قاعده را كه مطرد باشد در جميع، زيرا كه قائلين بامامت جماعت بعد از نبى قائل‌اند بامامت حسن (ع) بر آن وجه كه روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود كه: خلافت بعد از من سى سالست و بعد از آن باز ميگردد بملك و بآن كه امير المؤمنين (ع) وصيت فرمود بوى امامت را و افاضه فرمود رداى خود را بر او و او مسأله اجماعيه است در امامت و مدعى امامت او أز نزاع سالم است.

و اما اصحاب ما ميگويند بوجوب امامت در هر وقتى از اوقات، و اين قول ثابت شده بطريق‌

[١] كذا في النسختين لكنه لا ينطبق على الرواية المذكورة في المتن و لعل( اصطرما) كان في نسخة المترجم باعجام الصاد كما هو كذلك في المطبوعة أيضا، ففسره على معنى الاضطرار، و غفل عن صيغة التثنية الموجودة في الحديث مرارا، أو كانت النسخة عنده قد مغلوطة من أصلها المصحح