کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢١٢ - فصل هشتم در بعضى از كلام فصاحت نظام آن حضرت
مؤلف رحمه الله ميفرمايد كه اگر اين ابيات از اشعار آن حضرتست پس هر يك از ايشان بهتر ميدانند مصلحت خود را بحسب حال و مقتضاى زمان، و هر چه ميكنند ايشان صوابست، ايشان دو امامند و دو سيد اگر نشستهاند و اگر ايستاده و كسى را نيست بر ايشان راه مقال، و ايشان اعرفند بأحوال در هر حال.
و ديگر اين از أبيات آن حضرت است:
|
انا الحسين بن على بن ابى |
طالب البدر بارض العرب |
|
|
الم تروا و تعلموا ان ابى |
قاتل عمر و مبير مرحب |
|
|
و لم يزل قبل كشوف الكرب |
مجليا ذلك عن وجه النبى |
|
|
أ ليس من أعجب عجب العجب |
ان يطلب الا بعد ميراث النبى |
|
|
و اللَّه قد اوصى بحفظ الاقرب |
يعنى منم حسين بن على بن أبى طالب كه بدر تمام است بزمين عرب آيا نديديد و ندانستيد كه پدر من قاتل عمرو و هلاككننده مرحب يهودى خيبرى بود، و هميشه پيش از اين دفع كرب و بلاء آشكارا از وجه پيغمبر مينمود آيا نيست كسى را كه عجب كند عجبتر عجب آنكه طلب كند دورتر ميراث پيغمبر را، و حال آنكه حق تعالى فرموده باشد بحفظ نزديكتر در ميراث