کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٧ - در ذكر فدك و خطبه فاطمه زهرا

خواهيد بود و اگر بر آن وجه صرف نكنيد آن شما ميدانيد ما از گردن خود بيرون كرديم، اين خود مقرر است كه جميع أقوال و افعال ايشان بر وجه فرموده خداى تعالى و رسول بود، با وجود كه اين نگويند و آن كنند بسيار دور است از مروت و انصاف.

و روايتست كه بعد از وفات رسول اللَّه ٦ فاطمه (ع) آمد نزد ابو بكر و فرمود كه: اى أبو بكر روزى كه تو بميرى از تو كه ميراث خواهد برد؟ گفت: أهل و ولد من، فرمود كه: پس چرا من أز رسول اللَّه ميراث نبرم؟ گفت: أى دختر رسول اللَّه پيغمبر را ميراث نمى‌باشد، و ليكن من انفاق كنم و بدهم بر كسى كه رسول اللَّه بر او انفاق ميكرد و ميداد، فرمود: و اللَّه كه من ديگر با تو سخن نگويم تا زنده باشم و سخن نكرد با او تا رحلت فرمود.

و در روايت ديگر ورود يافته كه حضرت فاطمه فرمود نزد ابو بكر و ميراث پدر طلب نمود گفت: انبيا را ميراث نمى‌باشد آنچه ميگذارند صدقه است، بازگشته اين را بأمير المؤمنين (ع) گفت فرمود: كه باز گرد و بگو كه چونست كه سليمان از داود ميراث گرفت و زكريا گفت كه: فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ‌ بازگشت و گفت و او ابا نمود: و در حديث ديگر ورود يافته كه ديگر فاطمه فرمود كه حق تعالى فرموده كه‌ يُوصِيكُمُ اللَّهُ‌