کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٨٢ - فصل اول در ولادت آن حضرت

و گنجى شافعى در كتاب كفاية الطالب آورده كه حسن بن على (ع) كنيت او ابو محمد بوده و متولد شد در مدينه در شب نيمه رمضان در سال سوم از هجرت، و او أشبه مردمان بود برسول اللَّه ٦.

و ابو على الفضل بن الحسن الطبرسى در كتاب اعلام الورى آورده كه حسن بن على (ع) امام دوم و سبط اولست، و بهترين جوانان أهل بهشت است.

و متولد شده در شب نيمه رمضان در سال سوم از هجرت و بعضى گويند در سال دوم و كنيت ابو محمد است و مادرش فاطمه زهرا سيدة النساء في العالمين، و او را آورد نزد رسول اللَّه ٦ در روز هفتم ولادت در خرقه از حرير جنت كه جبرئيل آورده بود پيچيده آن حضرت او را حسن نام نهاد و بگوسفندى از او عقيقه فرمود، و چون رسول اللَّه ٦ رحلت فرمود او را هفت سال و چند ماه بود و گويند: هشت سال داشت.

و قيام نمود بأمر خلافت بعد از پدر بزرگوارش درسى و هفت سالگى و اقامت فرمود در خلافت شش ماه و سه روز و صلح كرد با معاويه در سال چهل و يكم از هجرت، و مصالحه آن حضرت با وى از جهت خوف نفس بود، زيرا كه جماعتى از رؤساء اصحاب او كتابها نوشته بودند بمعاويه و تعهد كرده كه چون هر دو لشكر بهم نزديك شود امام حسن را تسليم وى نمايند؛ و نبود از ايشان كه از حيله و مكر ايمن توان بود مگر اندكى از شيعه او كه بأهل شام مقاومت نميتوان شد.