کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٧٦ - آنچه شيخ مفيد در تاريخ ولادت آن حضرت و دلائل امامتش ذكر كرده است

او شهربانو بوده، و چون امير المؤمنين (ع) والى گردانيد حريث بن جابر جعفى را به بعضى از بلاد مشرق، او دو دختر يزدجرد بن شهريار بن كسرى براى آن حضرت فرستاد، و او شاه زنان را به پسر خود امام حسين داد امام زين العابدين (ع) از او متولد شد، و ديگرى را به محمد بن ابى بكر داد و قاسم از او متولد شد، پس آن حضرت و قاسم هر دو پسر خاله باشند.

و مولد آن حضرت در مدينه بود در سال سى و هشتم از هجرت، دو سال با جد بزرگوار خود امير المؤمنين (ع) و دوازده سال با عمش امام حسن (ع) و بيست و سه سال با پدرش امام حسين (ع) و بعد از پدر بزرگوار سى و چهار سال ديگر در حيات بود، و در مدينه وفات نمود در سال نود و پنجم از هجرت و در آن وقت پنجاه و هفت ساله بود، زيرا كه بيست و سه سال با جد و عم و پدر بود (ع) و سى و چهار سال ديگر بعد از ايشان در حيات بود.

و امامتش بر چند وجه است.

يكى آنكه او بعد از پدر أفضل مردمان بود از روى علم و عمل، و ثبوت امامت مر افضل را مى‌باشد نه مفضول را بدلائل عقليه.

و ديگر آنكه او اولى و احق بود به پدر بزرگوار خود نسبت بغير او كه بجاى پدر باشد بدلالت آيت ذوى الارحام و قصه زكريا (ع)