کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٤٨ - مواعظ آن حضرت

آن را نگاه دارى بواسطه آن نجات بيابى و اگر ضايع كنى فوت شود از تو هر دو سرا: أى پسرك من هيچ غنى نيست بزرگتر از عقل، و هيچ فقر نيست مثل جهل، و هيچ وحشتى نيست سخت‌تر از عجب، و هيچ عيشى نيست لذيذتر از حسن خلق و ديگر فرمود كه: نديدم هيچ ظالمى كه اشبه باشد بمظلوم از حاسد و ديگر فرمود كه: بگردان آنچه از دنيا طلب كردى و نيافتى بمنزله چيزى كه هنوز بخاطر تو خطور نكرده، و بدان كه مروت قناعت و رضا بيشتر است از مروت اعطا، و تمام كردن نيكوئى بهتر است از ابتداى آن.

و سؤال كردند از آن حضرت از عقوق فرمود كه: دورى جستن از مادر و پدر روايتست كه أمير المؤمنين (ع) فرمود مر حسن را (ع) كه برخيز و خطبه در حضور من بخوان تا كلام تو بشنوم، برخاست و گفت، حمد و ثنا مر خداى را كه هر كه تكلم كرد كلام او را ميشنود، و هر كه خاموش است ميداند كه در ضمير او چيست، و هر كه در حيات است بر اوست رزق او، و هر كه مرد بسوى اوست بازگشت او، اما بعد پس بدرستى كه قبور محله ما است، و قيامت موعد ما، و خداى تعالى عارض و محيط ما، بدرستى كه على (ع) بابى است هر كه در آمد در اين باب هست ايمن از جميع عذاب، و هر كه بيرون رفت هست كافر معاقب باشد بعقاب، آنگاه أمير المؤمنين (ع) برخاست و او را در بغل گرفت و فرمود:

بأبي أنت و امى‌ ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‌

و ديگر از كلام امام حسن است (ع) كه: اى پسر آدم عفت ورز و از محارم اللَّه بپرهيز تا عابد