کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣١٣ - كلام مصنف در منقبت آن حضرت و قصيده او در مدح حضرتش

اين را كه ميگفت، مختار فرود آمد و دو ركعت نماز طولانى گزارد، و بعد از آن سجده دور و دراز كرد بعد از آن سر برداشت و روان شد و من با وى رفتم تا منتهى شد بخانه من گفتم اگر مصلحت ميدانى لحظه مشرف فرماى مر او فرود آى در منزل من و طعام چاشت نزد من بخور گفت: أى منهال خبر دادى مرا كه على بن حسين (ع) سه نوع دعا فرمود و حق سبحانه و تعالى آن را اجابت فرمود بر دست من اين چنين نعمتى بمن خورانيدى بعد از آن سؤال ميكنى كه نزد تو طعام خورم اين روز روزه شكر است مر خداى را كه مرا توفيق داد از براى اين امر

و پرسيدند از على بن حسين (ع) كه بكدام حكم شما حكم ميكنيد؟ فرمود كه: بحكم آل داود پس اگر درمانديم از چيزى مدد ميكند ما را بآن روح القدس و آن حضرت فرموده كه هالك است كسى كه او را نيست حكيمى كه ارشاد نمايد او را، و ذليل است كسى كه نيست او را سفيهى كه امداد كند او را

[كلام مصنف در منقبت آن حضرت و قصيده او در مدح حضرتش‌]

مؤلف كتاب على بن عيسى رحمه اللَّه ميفرمايد كه: مناقب على بن الحسين در كثرت بعدد نجوم سماواتست، و در وقوع و ظهور از اجلاى بيناتست، و چگونه چنين نباشد كه او فوق عالميان است كه سلاله اولاد بهترين هر دو جهان است.

و او امام ربانى و هيكل نورانيست، بدل ابدال، و زاهد زهاد، و قطب اقطاب، و عابد عباد است،