کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٤ - فصل هفتم در كرم وجود آن حضرت(ع)

و آنكه شياطين قايد و رايد آن ملاعين‌اند، و عالم بود بسعادت سعدا و شقاوت اشقيا از اين دو جماعت كه مقتول ميگردند، و تحقيق داشت كه بر دلهاى سخت ايشان مهر خذلان و بدبختى استحكام يافته، و نصايح و مواعظ سودمند نمى‌افتد، سپر صبر در سر كشيد، و بغير جنك چاره نديد.

كشش و كوشش فرمود بقدر امكان بر وجهى كه در مقتل آن حضرت سمت ذكر خواهد يافت اگر چه جريان لسان را تاب گويائى آن نيست، و قوت سامعه را طاقت شنوائى آن نه، دل در اضطراب است، و ديده در غرقاب آب، و اليه المرجع و المآب.

فصل هفتم در كرم وجود آن حضرت (ع)

كمال الدين بن طلحه رحمه اللَّه سابقا ايراد فصلى نموده بود در كرم وجود حسن بن على (ع) و قصه آن زن كه براى ايشان گوسفند كشته بود بيان كرده كه هر يك از امام حسن و امام حسين ٨ او را هزار گوسفند و هزار دينار زر دادند، و اشتهار نقل از او ورود يافته كه آن حضرت اكرام ضيف ميفرمود، و طالب را جود مينمود، و رعايت صله رحم ميكرد، و فقير را مينواخت، و مهم سايل را مى‌ساخت، و برهنه را مى‌پوشيد، و گرسنه را سير ميكرد، و حاجت و ام دار روا ميكرد، و بر ضعيف رحيم بود، و بر يتيم مشفق و مهربان، و اعانت ميفرمود صاحبان حاجت را، و هر چه بوى مى‌آمد از مال و اگر چه اندك ميبود بر محتاجان صرف مينمود