کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٢٧ - در يادكرد فرزندان آن حضرت كه با واسطه آن حضرت از پيامبر روايت كردهاند

كه خاموشى حسن است بر هر حالى.

زياد بن منذر روايت كند كه عبد اللَّه بن حسن بن حسن گفت مر پسر خود را كه: به پرهيز از دشمنى مردمان زيرا كه تو ايمن نيستى از مكر حليم و مبادرت لئيم.

حسن بن حسن روايت كرده از مادر خود فاطمه بنت حسين و او از فاطمه كبرى بنت رسول اللَّه ٦ كه پيغمبر فرمود كه: ملامت نكند مگر نفس خود را كسى كه بيتوته كرد و در دست او باد بود پس باد دست نبايد بود. (كذا في النسختين) و منذر بن زياد روايت كند كه عبد اللَّه بن حسن حديث كرد ما را كه جد بزرگوار او روايت كرده از على بن ابى طالب و او از پيغمبر ٦ كه فرمود كسى كه حق تعالى جارى گردانيد بر دستهاى او چيزى كه موجب فرج مسلمانى شود حق سبحانه و تعالى غم و كربت دنيا و آخرت او را بفرح و شادى مبدل ميكند.

و ديگر روايت كرده كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه هر كه انفاق كند و قوت دهد أهل بيتى را از مسلمانان قوت روز و شب ايشان را حق سبحانه و تعالى گناهان او را بيامرزد.

و محمد بن حرب روايت كند كه وصيت فرمود محمد بن على بن حسين پسر خود را جعفر بن محمد (ع) كه اى پسرك من صبر كن بر نوائب و مصائب و خود را در عرصه هلاك مينداز، و مده نفس خود را بچيزى كه مضرت او بر تو بيشتر باشد از نفع او از براى غير تو، اى پسر خداى تعالى راضى ساخته مرا از براى تو و تحذير كرده مرا از فتنه تو، و راضى نساخته ترا از براى من، و وصيت فرموده ترا بمن.