کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣١٠ - جدا كردن دستان چسبيده به حجر الاسود

في سرادق العظمة و اسألك باسمك المكتوب في سرادق القوة و اسألك باسمك المكتوب في سرادق الجلال و اسألك باسمك المكتوب في سرادق السلطان و اسألك باسمك المكتوب في سرادق السرائر و اسألك باسمك الفائق الخبير البصير رب الملائكة الثمانية و رب جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و رب محمد خاتم النبيين‌

كه ناطق گردانى اين حجر را بزبان عربى فصيح تا خبر كند كه مر كراست امامت و وصيت بعد از حسين بن على ٨ بعد از آن آن حضرت اقبال فرمود بر حجر و گفت ميپرسم ترا بحق آنكه گردانيده و پديد كرده در تو مواثيق عباد و شهادت را كه بآن وفا كنى كه خبر دهى كه مر كراست امامت و وصيت بعد از حسين ابن على (ع) گفت كه: بلرزه در آمد حجر تا نزديك بود كه از موضع خود بيرون آيد، و تكلم كرد بزبان عربى ظاهر فصيح و گفت: يا محمد تسليم نماى و مسلم بدار كه امامت و وصيت بعد از حسين بن على حق على بن حسين است (ع) أبو جعفر ميفرمايد كه بازگشت محمد بن حنفيه و ميگفت: بابى على‌

[جدا كردن دستان چسبيده به حجر الاسود]

و مرويست از أبى عبد اللَّه (ع) كه دست مرد و زنى يك روزى چسبيد بر حجر الاسود در طواف و هر چند جهد و سعى كردند كه دست خود را از آن بركنند نتوانستند، مردم گفتند كه: دستهاى ايشان را مى‌بايد بريد ناگاه على بن حسين (ع) فرمود: پس فرجه دادند او را چون دانست احوال ايشان را دست مبارك نهاد بر دستهاى ايشان و از هم جدا ساخت.