کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٧٢ - وصيت امام به فرزندشان امام موسى كاظم

فرمود كه اى ثورى آن زمان زمان افتقار و احتياج بود و بودند كه عمل ميكردند بر قدر احتياج و افتقار خود، و اين زمانيست كه فرو گذاشته هر چيز دهان زيرين خود را، بعد از آن آستين خود را بالا برد در زير جبه بود از صوف سفيد كه دامنش از دامن اين جبه بالا كوتاه‌تر بود، و آستينش از آستين آن كوتاه‌تر آنگاه فرمود كه: يا ثورى اين لباس ما از براى خداست، و آن از براى شما، آنچه از براى خداست اخفا ميكنيم، و آنچه از براى شماست اظهار مينمائيم.

هياج بن بسطام گويد كه: جعفر بن محمد (ع) چندان اطعام ميفرمود كه چيزى باقى نميماند از براى عيالش. و آن حضرت ميفرمود كه: تمام نميشود معروف مگر بسه چيز كه: آن تعجيل، و تصغير و ستر آنست.

و از آن حضرت پرسيدند كه چرا حق سبحانه و تعالى حرام ساخت ربا را؟ فرمود كه: تا تمانع ننمايند مردم از معروف.

[وصيت امام به فرزندشان امام موسى كاظم ٨‌]

يكى از اصحاب آن حضرت گويد كه: من رفتم بخدمت جعفر بن محمد (ع) و پسرش موسى (ع) در پيش وى بود و او را باين كلمات با بركات وصيت ميفرمود و من از آن حفظ كردم و ميفرمود كه:

اى پسر من حفظ كن وصيت مرا و ياد گير مقاله مرا كه اگر حفظ ميكنى آن را سعيد خواهى زيست و حميد خواهى مرد.

اى پسر من كسى كه قناعت كرد بآن قسمتى كه از براى او شده او مستغنى است، و هر كه كشيد چشم خود را بآنچه در دست غير او است و نظر بر آن دارد او فقير ميرد، و كسى كه راضى نيست بقسمت الهى او متهم ميدارد حق تعالى را در قضاى او، و كسى كه كوچك شمرد لغزيدن خود را بزرك داند لغزيدن‌