کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥٨ - عمرو بن حسن و غير او از اولاد امام

و فاطمه بنت حسين بشب نماز ميگذارد و بر روز روزه ميداشت، و در حسن و جمال شبيه بحور العين بود، چون سر سال شد گفت: خادمان خود را كه چون تاريك شود خيمه را از اينجا برداريد، وقتى كه تاريك شد شنيد كه قائلى ميگويد كه: آيا يافتند آنكه را گم كرده بودند؟ ديگرى در جواب ميگويد:

نه بلكه نوميد بازگشتند.

و او نيز اوقات گذرانيده دعوى امامت نكرد، ديگرى نيز از براى او اين ادعا نكرد چنانچه وصف كرديم از حال برادرش زيد رحمه اللَّه است تعالى.

[عمرو بن حسن و غير او از اولاد امام‌]

و اما عمرو و قاسم و عبد اللَّه پسران امام حسن بن على (ع) شهيد شدند در كربلا در حضور عم بزرگوار امام حسين (ع)، و عبد الرحمن بن حسن بيرون آمد با عمش حسين بن على (ع) بجانب حج چون بمنزل ابواء رسيدند وفات كرد در حالت احرام و حسين بن حسن كه معروف بأثرم بود صاحب فضل بود، و طلحة بن حسن صاحب جود و كردم بود و اللَّه اعلم. كلام شيخ مفيد رحمه اللَّه اينجا تمام شد.

و جنابذى نيز اولاد ذكور و اناث آن حضرت را ذكر ده و ذكور را دوازده آورده و اناث را پنج و در آن اسما تكرار هست شايد كه از ناسخ باشد أما آنچه شيخ مفيد رحمه اللَّه ايراد فرموده در اين باب اعتماد بر قول او زياده است، زيرا كه جد و حرص او در طلب و كشف أحوال ايشان زياده از ديگران بود.