کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٦٠ - نام و كنيه و القاب آن حضرت

دنيا ناطق است بزهد، و كثرت حسناتش كمال تقوى از او ظاهر بود، و انوار تائيد اهتدا از جبينش با هر در شب انيس وظائف طاعات بود، و در روز جليس انواع عبادات، و او را بود از خوارق و كرامات آنچه مشاهده ميشد با عين باصره و مثبت و محقق بآثار متواتره، و شهادت ميكردند كه او است از ملوك آخرت.

[ولادت آن حضرت‌]

فاما ولادت شريفش در مدينه بود در روز پنج شنبه پنجم ماه شعبان سال سى و هشتم از هجرت در أيام امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) پيش از وفات آن حضرت بدو سال.

[نسب آن حضرت‌]

و اما نسبش از پدر و مادر پدرش حسين بن على (ع) و مادرش ام ولد نام او غزاله و گويند بلكه نام او شاه زنان بوده دختر يزدجرد و غير از اين نيز گفته‌اند.

[نام و كنيه و القاب آن حضرت‌]

و اما نام بلندش على بوده و امام حسين را (ع) دو پسر ديگر على نام بوده يكى بزرگتر از وى و يكى كوچكتر كه در كربلا شهيد شدند چنانچه سمت ذكر يافتند.

و اما كنيتش پس آنچه مشهور است أبو الحسن است و گويند أبو محمد و گويند ابو بكر.

و اما القابش بسيار است كه اطلاق يافته اما اشهر زين العابدين، و الزكى، و الامين، و ذو الثفنات است و گويند: سبب لقب آن حضرت بزين العابدين آن بود كه شبى در محراب بنماز تهجد اشتغال داشت كه شيطان در صورت مارى بر وى متمثل شد تا او را از عبادت باز دارد، ملتفت باو