کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٢٩ - فصل دوازدهم در مقتل و مصرع آن حضرت(ع)

كه يا رسول اللَّه اين چه آواز بود؟ فرمود كه: سنگى بود افتاده شد در دوزخ كه هفتاد سال بود كه مى‌افتاد اين زمان در قعر دوزخ استقرار يافت.

و در آن ساعت يهودى مرده بود كه هفتاد سال عمر وى بود، كنايه فرمود از او بحجر از براى آنكه منتفع نشده بود از آنچه بوى رسيده بود از دعوت، و كنايه نمود از مدت حيات او بافتادن در دوزخ از براى آنكه در مدت حيات سعى ميكرد از جهت دوزخ گوئيا در اين مدت در افتادن بود، و كنايه كرد از مرگ او در استقرارش در قعر دوزخ و حال اين شقى نيز چنين شد در مدت حيات سعى از براى آتش ميكرده كه خاتمت و عاقبت او بعذاب دايم كشيد، و دورى نوميدى او را حاصل شد از رحمت الهى، و حلول نمود عقاب نامتناهى كه سعى نمود در بدى، و از براى خود پيدا كرد نكال ابدى، و حق را در پس پشت انداخت، و خود را هدف تير لعنت ساخت، و از صراط مستقيم عدول نموده، و در ضلالت افتاد، آنچه بولد رسول بجاى آورد دل رسول را از آن فعل پاره گردانيد، و بآن جنايت آسمان و زمين و ملائكه كرام و انبياء (ع) را بگريانيد، كه همه زبانها لوم و لعن او گشوده‌اند، و كفيل و ضمين او گشته‌اند بخلود عذاب اليم، و دوام نار جحيم، مقيم با جمع شيطان رجيم، كه طعام او زقوم خواهد بود و غسلين، و شراب او حميم خصوصا با بغض رب العالمين، قرين باعتاة متمردين، و طغاة كافرين، و مصاحب با كسى كه متابعت و مشايعت او كرده و بفعل او راضى بوده‌ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ‌.