کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٢١ - فصل يازدهم در توجه آن حضرت بجانب عراق

ترويه كه روز سه شنبه بود هشتم ذى الحجه از مكه بيرون فرمود، و با آن حضرت هشتاد و دو كس بودند از أهل شيعه و موالى او، چون بمنزل شقوق رسيد فرزدق شاعر مى‌آمد پيش رفت و سلام كرد و دست مبارك آن حضرت را بوسيد فرمود كه: از كجا مى‌آئى يا با فراس؟ گفت: از كوفه، فرمود كه، چگونه گذاشتى اهل كوفه را؟ گفت: چنان يافتم كه دلهاى مردم با تست و شمشيرهاشان با بنى اميه و اهل دين كمند و القضاء ينزل من السماء و اللَّه يفعل ما يشاء، و جارى شد در ميان ايشان سخنى چند كه از پيش گذشت.

بعد از آن فرزدق وداع كرده آن حضرت را متوجه مكه شد، و فرزدق را پسر عمى بود از بنى مجاشع گفت: يا ابا فراس اين حسين بن على است؟ گفت: بلى ميدانم كه اين حسين بن على است كه پسر فاطمه زهراء بنت محمد رسول اللَّه است ٦ و اللَّه كه اين بهترين خلق خدا است و أفضل آنكه بر روى زمين است، و من پيش از اين بيتى چند در مناقب او گفته بودم از براى رضاى حق تعالى و از براى سراى آخرت كه اتمام آن قصيده در مدح امام زين العابدين (ع) است كه بعد از اين در مناقب وى ان شاء اللَّه مضمون آن با قصيده مذكور خواهد شد