کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٧ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

يعنى أى شكافته علم از براى اهل تقوى و أى بهترين كسى كه تلبيه گفت بر كوهها.

و مالك بن اعين جهنى گفته در مدح آن حضرت (ع)

يعنى هر گاه كه طلب كنند مردم علم قرآن را هستند قريش بر او عيال كه از او اخذ علم كنند، و اگر گفته شود كه كجا است پسر دختر پيغمبر ميرسانى باين فروع طوالى را كه باقى ائمه معصومين‌اند كه فروع اين اصل شريف‌اند كه ايشان ستارگان درخشانند از براى دارندگان بار علم بمثابه كوههااند كه ميراث گرفته‌اند كوههاى علم را از يك ديگر.

و آن حضرت متولد شد در مدينه در سال پنجاه و هفتم أز هجرت، و رحلت فرمود در سال صد و چهاردهم از هجرت، و او هاشمى است از هاشميين، و علويست از علويين، و قبر أزهرش در بقيع است از مدينه رسول اللَّه ٦ روايت كند ميمون القداح از جعفر بن محمد و او از پدر بزرگوارش (ع) كه فرمود كه: داخل شدم بر جابر بن عبد اللَّه رحمة اللَّه عليه و سلام كردم بر او، جواب سلام من گفت بعد از آن گفت: كيستى تو و اين بعد از آن بود كه چشم او پوشيده شده بود، گفتم: محمد بن على، گفت: اى پسر خير البشر نزديك من بيا، من نزديك او رفتم بوسيد هر دو دست مرا بعد از آن افتاد كه هر دو پاى مرا ببوسد من خود را دور گرفتم از او، آنگاه گفت مرا كه: رسول اللَّه ٦ بتو سلام رسانيد، گفتم: و على رسول اللَّه‌