کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٣ - فصل ششم در علم و شجاعت و شرف نفس آن حضرت صلوات الله عليه

فَأُدْخِلُوا ناراً فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْصاراً، و ندا فرمود لسان حال أمام حسين (ع) باين ندا كه: رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً دعاى آن حضرت سمت اجابت يافته تخصيص فرمود او را بمزيد عنايت و اكرام، و برد او را در جوار آباى عظام كرام، و وقوع يافت فنا در أعداى دون طغام، و داير شد بر ايشان دوائر انتقام و اصطلام، و كشته گشتند بأقبح وجهى در هر زمين بكل حسام، و انتقام يافتند با نار جحيم با چندين محن و آلام، و حسين و أصحاب با سرور و حضور پيوستند بجوار رضوان بدار السلام با وجود كثرت أعدا با انواع خوارى و ذلت نيست شدند، و در دار بئس القرار جاى گرفتند و حضرت حق بسيار گردانيد ذريت امام حسين را بوجود امام زين العابدين (ع) تا انقراض عالم ظلال عاليشان پاينده خواهد بود، و آفتاب سعادت آثار و انوار ايشان تابنده، و أعدا مقطوع و منقرض و آنچه باشند منكوب و مخذول و معرض و عنايت الهيه متولى امور اين عترت شريفه شده و دشمنان ايشان را بوادى تفرقه و هلاك انداخته، و سعيد گردانيده دوستان ايشان را در دنيا و آخرت و تظاهر روايات ورود يافته كه حق سبحانه و تعالى اختيار فرمود ايشان را و برگزيد، و امتياز داد شيعه ايشان را بوعده نه بوعيد.

و چون امام معصوم مظلوم ديد اصرار باطل ايشان را، و ظهور علامات شقاوت عاطل ايشان را،