کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٩٤ - آنچه در سجده خود در مسجد كوفه مىگفت و برخى اخبار حضرت

يعنى و نمى‌ربايند گوى سبق رزايا و مصاحبت را و اگر چه جارى باشد و نميرسند بغايات و نهايات آن الا سبقت‌كنندگان آن، يعنى همه كس بر مصيبت صبر نميتواند كرد آن كار سابقانست كه در همه چيز از همه كس در پيش باشند

يعنى ايشان بندهاى محكم استوارند و ايشان معدن تقوى و پرهيزكارى‌اند و بهترين بندهاى عالميان بندهاى استوار ايشان است چون بآن بندهاى استوار چنك زنند از سقوط بنار جحيم خلاصى يابند، غرض كه اسباب نجات اهل بيت رسولند ٦

[آنچه در سجده خود در مسجد كوفه مى‌گفت و برخى اخبار حضرت‌]

يوسف بن اسباط روايت كند كه پدر من بمن حديث كرد كه روزى بمسجد كوفه درآمدم ديدم جوانى را كه با خداى تعالى در مناجات بود و در سجود ميفرمود كه:

سجد وجهى متعفرا في التراب لخالقى و حق له‌

برخاستم و بسوى او رفتم ناگاه على بن حسين بود (ع) چون انفجار يافت فجر بسوى وى شتافتم و گفتم: يا ابن رسول اللَّه اين همه عذاب چرا بر نفس خود مينهى و حق سبحانه و تعالى ترا تفضيل فرموده بآنچه تفضيل نموده ترا بآن، آن حضرت گريست و بعد از آن‌