کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٦٣ - برخى كلمات و مواعظ آن حضرت

و چون آن حضرت سائلى مبتلى بديدى، پنهان فرمودى استعاذه را و شنيده نميشد از خانه آن حضرت كه گويند: يا سائل بركت باد در تو يا أى سائل بستان اين را، ميفرمود كه: بخوانيد ايشان را به بهترين نامها، و ميفرمود كه: بار خدايا اعانت فرماى مرا بر دنيا بغنى و بر آخرت بعفو.

و ميفرمود مر پسر خود را كه: أى پسر چون حق تعالى انعام فرمايد بر تو نعمتى پس بگو:

الحمد للَّه‌

، و اگر اندوه‌گين گرداند ترا امرى بگو:

لا حول و لا قوة الا باللَّه‌

، و هر گاه روزى بر تو تنك شود بگو:

استغفر اللَّه.

و ميفرمود كه حق جل و علا ادب فرموده محمد را ٦ به بهترين ادبى بآن كه فرمود كه: خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ‌ يعنى فراگير آسانى را در كار مردمان، و مجوى از ايشان كارى كه بر ايشان شاق باشد يا بگير صفت عفو را و از سر گناهكاران در گذر، و بفرماى ديگران را بنيكوئى در افعال و اقوال، و روى بگردان از جاهلان و سفيهان و ستيزه مكن با ايشان آورده‌اند كه رسول اللَّه ٦ بعد از نزول اين آيه از جبرئيل (ع) پرسيد كه حقيقت اين سخن چيست؟