کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣١١ - فرمايش آن حضرت با عبد الملك بن مروان

[فرمايش آن حضرت با عبد الملك بن مروان‌]

و مرويست از أبى عبد الله (ع) كه چون والى خلافت شد عبد الملك بن مروان نوشت بحجاج بن يوسف كه:

بسم اللَّه الرحمن الرحيم اين از عبد الملك بن مروان است بحجاج بن يوسف أما بعد پس نظر كن دماء بنى عبد المطلب را كه حفظ آن نمائى و اجتناب كنى از ريختن خون ايشان كه من ميبينم آل ابى سفيان را كه چون در اين اسر شروع نمايند درنگ نخواهند كرد مگر اندكى و السلام و اين كتابت را پنهانى براى وى فرستاد و اين خبر وارد شد بحسب معنى بر على بن حسين (ع) در ساعتى كه نوشته و فرستاده بود بحجاج و گفته شد او را كه عبد الملك نوشته بحجاج اين و اين را و خداى تعالى جزاى سعى او بدهد و ثابت گرداند ملك او را و زياده سازد زمان حكومت او را گويد كه: على بن حسين (ع) نوشت اين را كه:

بسم اللَّه الرحمن الرحيم به عبد الملك بن مروان از على بن حسين (ع) أما بعد بدرستى كه تو نوشتى در روز چنين و چنان و در ساعت فلان از فلان ماه اين و اين را بدرستى كه رسول اللَّه ٦ مرا اخبار فرموده باين و بدرستى كه خداى تعالى جزاى سعى ترا بدهد و ثابت گرداند ملك ترا و دراز سازد زمان حكومت ترا و پيچيد نامه را و مهر فرمود و بغلامى كه او را بود داد و فرمود كه در ساعت اين را بعبد الملك برسان، چون غلام آمد و آن نامه را بعبد الملك داد و او در او نظر كرد يافت آن را موافق آنكه در