کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧٢ - فصل پنجم در امامت آن حضرت

آن جمله رشيد، و طيب، و وفى، و سيد، و زكى، و مبارك، و التابع لمرضات اللَّه، و سبط همه اين القاب بر او اطلاق ميكنند و اشهر آن زكى است، ليكن اعلاى آن از روى رتبه آنست كه رسول اللَّه ٦ او را بآن لقب كرده او را و برادرش را كه‌

سيدا شباب اهل الجنة،

پس سيد أشرف القاب باشد، و همچنين سبط زيرا كه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و اله فرموده كه حسين سبطى از أسباط است اين حديث ان شاء اللَّه مذكور خواهد شد.

و ابن خشاب گويد كه كنيت ابو عبد اللَّه است، و لقبش رشيد، و طيب، و وفى، و سيد، و مبارك، و التابع لمرضاة اللَّه، و الدليل على ذات اللَّه عز و جل، و سبط

فصل پنجم در امامت آن حضرت‌

و آنچه ورود يافته از پيغمبر ٦ در حق او قولا و فعلا اما دليل امامتش نص است از جد بزرگوار، و از پدر عالى مقدارش، و وصيت برادرش در حق او و امامت او بعد از برادرش بر وجهى كه از پيش بيان كرديم ثابت بود، و طاعت او مر جميع خلايق را لازم؛ و اگر چه ادعا نفرمود از جهت تقيه كه بر آن بود و صلحى كه حصول يافته بود ميان او و معاويه غاويه، و التزام نمودن وفا به آن و اين جارى مجراى أمير المؤمنين ٧ بوده و ثبوت امامت او بعد از نبى ٦ با صموت، و امامت برادرش حسن ٧ بعد از مصالحه‌