کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٣ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

آن سال رحلت فرمود و محمد بن عمرو گويد كه: در روايت ما آن حضرت رحلت فرمود در سال صد و هفدهم از هجرت و در آن وقت هفتاد و هشت ساله بود، و غير او گويد كه وفاتش در صد و هجدهم هجرت بود. و أبو نعيم فضل بن دكين گويد كه: وفات آن حضرت در مدينه بود در سال صد و چهاردهم از هجرت.

و محمد بن سعيد روايت كند از ليث كه او از آن حضرت روايت كرده كه من شنيدم كه گفت:

ننشينيد با أصحاب خصومات كه ايشان خوض مينمايند در آيات الهى.

و مرويست از ابى جعفر (ع) كه من شنيدم از جابر بن عبد اللَّه كه ميگفت: تو پسر بهترين مردمانى، و جد تو سيد شباب اهل بهشت است، و جده تو سيده نساء عالميان است.

و از ابى جعفر محمد بن على (ع) منقولست كه در آمد بر من جابر بن عبد اللَّه و من در كتاب بودم و گفت بمن كه: باز كن شكم خود را، چون باز كردم شكم خود را دست بر شكم من نهاد و گفت: امر فرموده مرا رسول اللَّه ٦ كه سلام او را بتو برسانم.

و سفيان بن عيينه روايت كند از جعفر بن محمد و او از پدر بزرگوار كه ميفرمود كه: شهادت يافت على (ع) در پنجاه و هشت سالگى و بدرجه شهادت رسيد امام حسين (ع) نيز در پنجاه و هشت سالگى، و وفات يافت نيز على بن حسين (ع) در پنجاه و هشت سالگى، و من امروز پنجاه و هشت ساله‌ام.

و عمرو بن خالد روايت كند كه حديث كرد مرا زيد بن على در حالتى كه موى خود را گرفته بود از على بن حسين كه او نيز موى خود را گرفته بود از حسين بن على كه او نيز فرمود در حالتى كه موى خود را