کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٨٣ - فصل اول در ولادت آن حضرت

و معاويه مصالحه نامه نوشت و با كتابات اصحاب وى بوى فرستاد.

و آن حضرت نيز جواب آن را نوشت، بعد از آن كه شروط بسيار در آن درج فرموده بود، از آن جمله آنكه ترك ناسزاى امير المؤمنين (ع) كند در قنوت در صلوات، و ايمن گرداند شيعه او را از خود، و بهيچ كدام تعرض نرساند ببدى، و حق هر صاحب حق بوى برساند.

اجابت كرد همه اينها را معاويه و معاهده نمود كه بهمه وفا نمايد چون مصالحه اتمام يافت در خطبه مى‌گفت كه من اميدوار گردانيدم حسن را و اعطا كردم بوى چيزى چند كه آن را در زير قدم خود نهاده‌ام.

كه وفا نخواهم كرد بچيزى چند از آن عهود.

و امام حسن (ع) بمدينه فرمود ده سال در آنجا اقامت نمود و بجوار حق رفت در بيست و هشتم ماه صفر در سال پنجاهم از هجرت و او را چهل و هفت سال و چند ماه عمر بود، و بزهر رحلت فرمود كه زوجه او جعده بنت أشعث بن قيس بخورد وى داد كه به پنهانى معاويه غاويه بوى فرستاده بود، و تعهد كرده كه او را به پسر خود يزيد پليد دهد و صد هزار درهم براى وى فرستاده، و چون زهر بوى خورانيد چهل روز مريض بود، و بعد از رحلت أو امام حسين (ع) مرتكب غسل و تكفين او شده او را نزد جده‌اش فاطمه بنت اسد بن هاشم دفن فرمود در بقيع.

و شيخ مفيد رحمه اللَّه در كتاب ارشاد آورده كه امام بعد از أمير المؤمنين حسن بن على است (ع) كه مادرش فاطمه بنت محمد است ٦ و كنيتش ابو محمد است كه در مدينه در شب نيمه ماه رمضان‌