کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٠٤ - در ذكر امامت و بيعت آن حضرت(ع)

آنگاه عبد اللَّه بن عباس برخاست در پيش وى و گفت: اى معاشر مردمان اين پسر پيغمبر شما است و وصى امام شما است بوى بيعت كنيد، مردم مبادرت نمودند به بيعت وى.

و اين ادله قاطعه است بحقيقت امامت او حال آنكه رسول اللَّه ٦ فرمود كه: اين دو پسر من امام‌اند خواه ايشان ايستاده باشند يا نشسته، يعنى در همه حال، و ديگر فرمود كه ايشان بهترين جوانان اهل بهشت‌اند چنانچه مكر را مذكور شد، و عصمت و طهارت ايشان معلوم است و ثابت از قول حق جل و علا كه‌ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً و احمد بن حنبل نيز اين خطبه را در مسند خود آورده و دولابى نيز در كتاب عترت ذكر كرده بألفاظ قريب باين و حافظ ابو نعيم و جماعتى از جمهور نيز اين خطبه را روايت كرده‌اند، و قرآن بطهارتش گواهى داده، پس لا جرم او محق باشد در دعوت و صادق در امامت خود.

و منقولست كه حبابه والبيه آمد نزد أمير المؤمنين (ع) در ساحت مسجد و گفت: يا أمير المؤمنين چيست دلالت امامت رحمك اللَّه؟ آن حضرت فرمود كه اين سنگريزه را بياور و بدست مبارك اشارت‌