کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٠٣ - در ذكر امامت و بيعت آن حضرت(ع)

و ثابت است نزد جميع فرق اسلام كه چون أمير المؤمنين (ع) رحلت فرمود شروع فرمود امام حسن بامر خلافت بعد از پدر بزرگوار و مردم بيعت كردند بوى كه او خليفه و امام است.

و روايت كنند جماعتى كه امام حسن در صباح آن شب كه أمير المؤمنين رحلت فرموده بودند خطبه خواند مشتمل بر حمد و ثناى الهى و صلوات بر پيغمبر و آل هدايت انتباهى بعد از آن فرمود كه:

در اين شب مردى از ميان شما بيرون رفته كه سابق نبود او را كسى از پيشينيان، و در نيافت و نرسيد او را كسى از پسينيان، و دايم با رسول اللَّه بامر جهاد مشغول بود، و او را از دشمن دين محافظت مينمود، و رسول اللَّه رايت نصرت آيت بوى ميداد، و جبرئيل از يمين و ميكائيل از يسار وى ميرفتند، و باز نمى گشت تا حق تعالى فتح بدست وى باتمام ميرسانيد، و در شبى بسراى سرور انتقال فرموده كه در اين شب عروج عيسى بود بر آسمان، و در او رحلت نمود يوشع بن نون، و از زرد و سفيد هيچ نگذاشته مگر هفت صد درهم كه از عطاياى خود زياده آورده بود كه خادمى از جهت اهل خود بخرد.

بعد از آن گريه بر او زور آورده گريست و مردم نيز با وى گريستند بعد از آن فرمود كه من پسر بشيرم من پسر نذيرم، منم پسر خواننده بدين حق باذن بارى تعالى، من پسر سراج منيرم، منم پسر آنكه حق تعالى رجس از ايشان برده و پاك و مطهر گردانيده، منم از اهل بيتى كه حق سبحانه و تعالى طاعت ايشان را فرض گردانيده در كتاب خود كه‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً و حسنه مودت و دوستى ما است كه أهل بيتيم، بعد از اين كلام نشست.