کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٣٣ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

و عمرو بن دينار و عبد اللَّه بن عمير هر كدام از ايشان گفتند كه: ما هرگز ملاقات با أبو جعفر نكرديم الا كه بما انعام ميفرمود نفقه و صله و كسوه را و ميگفت: اين مهيا بود از براى شما پيش از آنكه با من ملاقات كنيد.

و آن حضرت روايت ميفرمود از پدران بزرگوار خود كه ايشان از پيغمبر ٦ روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود كه سخترين اعمال سه چيز است: مواسات نمودن با برادران در مال، و انصاف دادن مردمان را از نفس خود، و ذكر حضرت ذو الجلال در جميع أحوال.

حسن بن صالح گويد كه: من شنيدم از ابو جعفر محمد بن على (ع) كه آميزش چيزى بچيزى هيچ بهتر نيست از حلم بعلم.

و مرويست كه از آن حضرت سؤال ميكردند از حديث مرسل نه مسند ميفرمود كه: هر گاه من حديث كنم شما را بحديثى كه اسناد آن را ذكر نكنم پس سند من در آن حديث پدر بزرگوار منست، و همچنين اجداد عاليمقدار تا رسول اللَّه ٦ و آن حضرت از جبرئيل (ع) و او از خداى عز و جل و آن حضرت ميفرمود كه: بليه مردمان بر ما عظيم است اگر دعوت ميكنيم ايشان را أجابت نميكنند، و اگر ميگذاريم ايشان را راه نمى‌يابند، و مهتدى نميگردند بغير ما.

و ديگر ميفرمود كه مى‌بايد كه مردم كينه ما نداشته باشند، زيرا كه ما اهل بيت رحمت و شجره نبوت و معدن حكمت و مهبط وحييم.