کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٠٨ - فصل هشتم در بعضى از كلام فصاحت نظام آن حضرت

كه: راست گفتى مردم بندگان مالند و دين امر لغوى است بر زبانهاى ايشان، بر گرد مال ميگردند تا وسيع گردد معاش ايشان، پس هر گاه كه ممتحن گشتند به بلائى دين داران كم مينمايند.

و فرمود: هر كه آمد نزد ما فوت نميشود از او خصلتى از چهار خصلت: آيت محكمه، و قضيه عادله، و برادرى كه از او فايده توان گرفت، و مجالست علما.

و در روز شهادت رجز ميفرمود اين مضمون را كه: موت بهتر است از ارتكاب عار و عار بهتر است از دخول نار و حق تعالى حاكم است اين و آن را كه داد مظلوم از ظالم بستاند.

و ديگر فرمود كه، صاحب حاجت اكرام نميكند روى خود را از سؤال تو پس تو اكرام كن روى خود را از رد او و چون عمر سعد لعنه اللَّه در مقابل آن حضرت نزول كرد جهت مقاتله آن حضرت برخاست در ميان اصحاب خود و خطبه ادا كرد مشتمل بر حمد و ثناى الهى و بعد از آن فرمود كه:

اين چنين صورتى واقع شده و همچنين امرى فرود آمده كه مشاهده ميكنيد و مى‌بينيد و بدرستى كه دنيا متغير است و متنكر و پشت ميكند بر كسى كه شناساى او است و مستمر است سرعت او تا غايتى كه باقى نميماند از او چيزى مگر بقيه مثل بقيه آب در ظرف و خسيس عيش همچو گياهى است رسته، آيا نمى‌بينيد كه حق در او معمول نيست و باطل در او منتهى نميشود تا مؤمن رغبت نمايد بلقاى‌