کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٥ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

ايشان، و گوش نميگيرند از ذكر الهى آنچه شنيدند بگوشهاى خود از فتنه، و چشم نميپوشانند از نور الهى آنچه ديدند بچشمهاى خود از زينت، پس ايشان فائز ميگردند بثواب ابرار و بدرستى كه أهل تقوى أيسر أهل دنيااند از روى مئونت، و اكثر ايشانند از روى معونت، يعنى اهل تقوى دنيا را آسانتر ميگذرانند از اهل دنيا و معاونت و امداد اهل تقوى بيشتر است از اهل دنيا، اگر فراموش كردى حقى را بياد تو ميدهند، و اگر بياد تو هست اعانت ميكنند ترا، گويندگانند بامر اللَّه، قطع كرده‌اند محبت خود را از دنيا از جهت محبت پروردگار، و نظر ميكنند بديده دل بجانب حق و بسوى محبت كردگار، و كناره كرده‌اند از دنيا بواسطه طاعت ملك جبار، و ميدانند كه اين حال منظور نظر ذو الجلالست، و فرود آر دنيا را بمنزلى كه نزول كنى زمانى و از آنجا بار كنى، يا همچو مالى كه در خواب ديده باشى كه بدست تو درآمده و چون بيدار شوى چيزى با تو نباشد از آن مال، نگاه دار جانب حق را كه نگاه داشت كرده ترا از دين و حكمت خود.

مؤلف رحمه اللَّه ميفرمايد كه آن حضرت فرموده كه: فرود آر دنيا را بمنزلى، اين معنى قول پيغمبر است ٦ كه فرموده كه: مثل من و مثل دنيا همچو سواريست كه در زير درختى ساعتى فرود آيد بعد از آن جدا شده از آنجا برود، چنانچه سابقا مذكور شد، و منبع اين دو كلام واحد است، چه اين ولد از آن والد است.

و مرويست از أبى جعفر (ع) كه او فرموده كه هر گاه كه خواهى كه بيفكنى دانه را در زمين پس فراگير قبضه از آن تخم و روى بجانب قبله كن بعد از آن بگوى كه‌

قل‌ أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ‌

آنگاه بگو كه: نه بلكه زارع حق تعالى است نه فلانى، و ياد كن نام صاحب زرع را و بعد از آن بگو كه‌

اللهم صل على محمد و آل محمد و اجعله مباركا