کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٤ - در ذكر ولادت و نسب و اسم و كنيه و برخى از مناقب و اخبارى كه از آن حضرت نقل شده است

گرفته بود كه كسى كه آزار رساند شعره از من مرا آزار رسانيده، و كسى مرا بيازارد خدا را آزرده، و كسى كه خداى تعالى را بيازارد لعنت كند او را خلايق آسمانها و زمينها.

و مرويست از حكم بن عيينه كه او گفت در قول حق جل و علا: إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ‌ بخدا سوگند كه محمد بن على از ايشانست.

حسين بن حسن روايت كند كه محمد بن على ميفرمود كه سلاح لئيمان زشتى كلام ايشانست.

و مرويست از جابر جعفى كه گفت: گفت بمن محمد بن على (ع) كه أى جابر من محزون و اندوهناكم و من اشتغال قلب دارم، گفتم بچه چيز است حزن و شغل قلب تو؟ فرمود كه: أى جابر كسى كه در آورد در دل خود صافى خالص دين الهى را بازمى‌دارد او را از ما سواى او، اى جابر نيست دنيا و نشايد كه باشد او مگر مركبى كه بآن سوارشده، يا جامه كه آن را پوشيده، يا زنى كه باو رسيده، أى جابر مؤمنان اطمينان نمييابند بدنيا از جهت باقى بودن در او، و ايمن نمى‌نشينند از آمدن آخرت بر