کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩١ - فصل ششم در علم و شجاعت و شرف نفس آن حضرت صلوات الله عليه

و تفاخر كنم، و جد من رسول اللَّه است كه گرامى‌ترين آن كس است كه ميرود بر روى زمين، و ما سراج نور الهيم در ميان خلق كه نور حق از او درخشانست، و فاطمه مادر من است كه سلاله و خلاصه اولاد احمد است و عم منست كه خواند شده صاحب دو بال مرصع كه جعفر طيار است، و در باب ما كتاب الهى نازل شد بصدق و راستى، و در شأن ما هدايت و وحى و خير سمت ذكر يافت، و ما واليان اهل زمينيم كه آب ميدهيم دوستان خود را بكأس و جام رسول اللَّه و كسى منكر اين نيست و گروه ما در ميان مردمان بهترين گروهانند، و كين‌دار و مبغض ما در روز قيامت هست از زيان‌كاران.

آن حضرت رجز ميخواند و مبارز مى‌افكند تا از كشته پشته ساخت تا آخر شمر لعين در آن امر شنيع اقدام نمود كه در فصل مقتل سمت ذكر خواهد يافت، و او چون شير ژيان در ميدان داد شجاعت ميداد، و شرف نفس او شاهد صادق اين معنى است احتياج ندارد بازدياد اشتهاد.

مؤلف رحمه الله ميفرمايد كه شجاعت حسين (ع) در ميان خاص و عام ضرب المثل شده، و صبرش در مقام حرب آخر را مثل اول عاجز ساخته، و ثبات قدمش شكوه كوه را متزلزل گردانيده و محل او در مقاتله فجره مثل محل رسول اللَّه است در بدر و عملش همان عمل، و صبر او بر كثرت اعدا و قلت أنصار مثل صبر پدر اوست در صفين و جمل، و مشرب عداوت يكيست آخر همان ميكند كه كرده است آن را اول و چون اين را دانستى بدان كه شعار حسين (ع) و اصحاب او: اعل يا حق و شعار اعدا: اعل‌