کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣١٤ - كلام مصنف در منقبت آن حضرت و قصيده او در مدح حضرتش

نور مشكاة رسالت، و نقطه دايره امامت است، و ابن الخيرتين، و الكريم الطرفين، قرار القلب و قرة العين على بن حسين است، و چه دانى كه كيست على بن حسين؟! او أواه أواب است، او عامل بسنت و كتابست، او ناطق بصواب و ملازم محراب است، او ايثاركننده است بر نفس كه مرتفع است در درجات معارف، او آن كس است كه روز او فايق است بر أمس كه منفرد است بمدارج عوارف، و او افضل خلايق است بتليد و طارف، و أعلى است بر ذروه شرف و قدر در مطارف، و أزكى است طيب مولد و طهارت اصل و پاكيزه‌گى فرع، و برتر از آنكه او را وصف تواند كرد لسان واصف، منفرد بود در خلوات بمناجات بقاضى الحاجات، تعجب داشتند ملايكه از مواقف او در مقام عبادات پس نظر كن أى ناظر بعين اعتبار در اخبار و عجايب آثار و فكر در زهد و تعبد و خشوع و تهجد و دوام در صلوات، و أدعيه در أوقات مناجات، و استمرار بر ملازمت عبادات، و ايثار و صدقات، و عطايا و صلات و توسلات آن حضرت كه همه دالند با وجود فصاحت و بلاغتش بر خشوع و خضوع از براى پروردگار او، و ضراعت و عجز و وقوف او در موقف عصاة با شدت طاعت و اعتراف بذنوب بر برائت ساحت و گريه و فزع او از خشيت الهى و در دل شب مشغولى او بتقديس و تهليل نامتناهى، مقبول بود بحق و معرض بود از دنياى دنى، معرى گشته بود از جثه بشريه، جسم او ساجد بود در ثرى، و روحش‌