کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٦٦ - مناقب و مزايا و صفات آن حضرت

و ديگر كه چون على بن حسين (ع) وفات نمود دانستند كه صد خانه‌وار بوده در مدينه كه قوت و ما يحتاج ايشان را ميداده و محمد بن اسحاق گويد كه بسيار مردم بودند در مدينه كه معيشت بسهولت ميگذرانيدند و نميدانستند كه معاش ايشان از كجاست، چون آن حضرت وفات كرد ديگر نيافتند كه كسى براى ايشان چيزى ببرد در شب و ابو حمزه ثمالى گويد كه: امام زين العابدين (ع) انبان نان را بر ميداشت بر پشت مبارك در دل شب و بآن تصدق ميفرمود بفقراى مدينه و ميگفت كه: صدقه پنهانى فرو مى‌نشاند غضب يزدانى را و چون رحلت فرمود در وقت تغسيل ديدند كه آثار كشيدن بار بر پشت مبارك آن حضرت ظاهر است از كيفيت آن پرسيدند گفتند: انبانهاى آرد در شب برميداشت بر دوش و بر گرد كوچهاى مدينه ميگرديد و بفقراء مدينه به پنهانى صرف ميكرد و ابن عايشه گويد كه من شنيدم از اهل مدينه كه مى‌گفتند: ما ديگر صدقه پنهانى نيافتيم بعد از وفات على بن حسين (ع) سفيان آورده كه على بن حسين (ع) اراده حج فرمود خواهرش سكينه بنت حسين هزار درهم جهت توشه راه از براى وى فرستاد در روز گرمى آن را برداشته سير فرمود تا آن را بر مساكين تصدق نمود.