کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧٤ - فصل پنجم در امامت آن حضرت

شكستند و پرده حرمت دريدند، و رعايت ذمت عقد و عهد ننمودند، تا مثل پدر بزرگوارش و برادر عاليمقدارش چشيد آنچه ايشان چشيده بودند صلوات اللَّه عليهم مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد كه: مناقب امام حسين ٧ واضحة الظهور است و روشنى شرف و مجد او مشرق النور، او را رتبت عاليه است و مكانت ساميه در همه امور، اختلاف نكرده‌اند در عز و فضل او و در اعتلاى شان و نيل او نه شيعه و نه جمهور، دانسته‌اند عالمان فضل او را بعلم و جاهلان به تقليد.

و چگونه چنين نباشد كه احاطه كرده شرف از جميع اكناف او، و ظاهر شده اجلال و بزرگى بر شمائل و اعطاف او؛ ريزان گشته كمال از نواحى و اطراف او، و اين قولى است كه نميترسم كه بگويد مسلمى بخلاف او كه: جدش محمد مصطفى ٦ است، و پدرش على مرتضى، و جده خديجه كبرى و مادر فاطمه زهراء، و برادر حسن صاحب شرف و فخار، و عم جعفر طيار؛ و بيت از هاشم كه صفوه اخيار است، و او نور الانوار، و سيد شريف، و طود منيف، و شجاع غطريف و شير هصور، و فارس مذكور، و علم مشهور است‌