کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٧٠ - در ذكر ولادت و نسب واسم و كنيه و مناقب و صفات آن حضرت

و مادرش ام فروه بنت قاسم بن محمد بن ابى بكر.

و اما اسم مباركش جعفر و كنيتش أبو عبد اللَّه و گويند ابو اسماعيل و اشهر القاب او صادق است و ديگر صابر و فاضل و طاهر.

و اما مناقب و صفاتش فوق عدد حاصر است كه حيرانست در أنواع آن فهم تيزبين باصر، تا غايتى كه از كثرت علوم كه بآن فايض گشته عقل درك آن نميتواند كردن، و فهم پيرامون آن نميتواند گشتن، بوى اضافه ميكنند و روايت از او مينمايند و گويند: كتاب جفرى كه بمغرب است كه بميراث گرفته‌اند او را بنو عبد المؤمن از كلام آن حضرت است، و در اين منقبت بلند است و درجه ارجمند در مقام فضائل او.

كتاب جفر كه مشتمل بر اسرار و علوم ايشان است مشهور است كه امام على بن موسى الرضا (ع) تصريح فرموده در عهد مأمون چنانچه ان شاء اللَّه مذكور خواهد شد كه جفر و جامعه دلالت ميكند بر خلاف اين.

كمال الدين رحمه اللَّه گويد كه: مالك بن انس روايت كند كه امام جعفر (ع) روزى گفت مر سفيان ثورى را كه: يا سفيان هر گاه حق سبحانه و تعالى بتو نعمتى كرامت فرمايد پس تو خواهى بقاى آن را بكوش در حمد و شكر بسيار بر آن زيرا كه خداى عز و جل فرموده‌ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ‌ و هر گاه كه رزق بر تو تنك شود بسيار كن استغفار را كه حق تعالى فرموده در كتاب خود كه‌