کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥٣ - فصل دهم در ذكر اولاد آن حضرت

و زيد، و عمر، و حسين، و عبد اللَّه، و عبد الرحمن، و عبد اللَّه، و اسماعيل، و محمد، و يعقوب، و جعفر، و طلحه، و حمزه، و ابو بكر، و قاسم، و دو كس را از ايشان عقب بود كه آن: حسن و زيد است و غير از ايشان را عقب نبود، و كمتر از اين نيز گفته‌اند، و گويند نير كه: او را دخترى بود ام الحسن نام و اللَّه اعلم بحقيقة الحال.

و ابن خشاب گويد كه: او را يازده پسر بود و يك دختر، و نامهاى ايشان اينست: عبد اللَّه، و قاسم، و حسن، و زيد، و عمرو، و عبد اللَّه، و عبد الرحمن، و احمد، و اسماعيل، و حسين، و عقيل، و ام الحسن و فاطمه، و او مادر امام محمد باقر (ع) بود و شيخ مفيد رحمه اللَّه در ارشاد آورده كه: اولاد امام حسن (ع) از ذكور و اناث پانزده بوده‌اند زيد بن حسن، و دو خواهرش ام الحسن و ام الحسين كه مادر ايشان ام بشير بنت ابى مسعود عقبة بن عمرو بن ثعلبه خزرجيه بوده، و حسن بن حسن كه مادرش خوله بنت منظور فزاريه بوده، و عمرو و دو برادرش قاسم و عبد اللَّه كه مادر ايشان ام ولد بوده، و عبد الرحمن بن حسن كه مادرش ام ولد بوده، و حسين بن حسن كه لقبش اثرم است و يك برادر طلحة بن حسن و يك خواهرش فاطمه بنت حسن كه مادر ايشان ام اسحاق بنت طلحة بن عبيد اللَّه تيمى بوده، و ام عبد اللَّه و فاطمه و ام سلمه و رقيه و اين چهار دختر از مادران اولاد متفرقه‌اند.