کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤٩ - كلام مصنف و قصيده وى در مدح آن حضرت

واسطه است ميان دو محمد، او عالم نشأتين و منعوت بكريم الطرفين است، جاريست بر طريقه آباى كرام، و هاديست همچو ايشان :، وقف فرموده بود نفس شريف خود را بر عبادت، و حبس نموده بود او را بر طاعت و زهادت، و مشتغل بود باوراد و تهجد، و متصل بود بر صلوات و تعبد، اگر بلندى جويد او را فلك دوار هر آينه بيرون رود و دور شود از مكان و منصرف گردد از دوران، و اگر مجاور گردد او را بحر هر آينه ناطق شود بقصور خود السنه حيتان، و اگر مفاخرت كند او بر ملك هر آينه اذعان نمايد از جهت علو شأن و سمو مكان ابن سيد ولد آدم پسر بهتر عرب و عجم، كشاف اسرار علوم، هادى بمعرفت حى قيوم.

صاحب مقام و مقال، فارس جلاد و جدال، فارق ميان حرام و حلال، صدقه‌كننده حتى قوت عيال، سابق در حلبات فضل و افضال، كاشف حقايق تنزيل، واقف بر دقايق تاويل، عارف اله ببرهان و دليل، صائم در نهار شامس قايم در ليل طويل، بحر حكم، مصباح ظلم، غايت در كرم، نهايت در اخلاق و شيم وارث آباى كرام، مورث ابناى عظام، عليهم افضل السلام، و در مقام معذرت و تقصير اين ابيات در مدح آن حضرت فرموده: