کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤٧ - برخى از كلمات و مواعظ آن حضرت

خورد الا كه حق سبحانه و تعالى بجاى اين او را عزيز و محترم گرداند، و نگشود بنده بر خود باب مسأله را الا كه گشود بر او بابى از فقر.

و فرمود كه: سه چيز است كه زياده نميگرداند حق سبحانه و تعالى بواسطه آن مرد مسلم را مگر عز و شرف: يكى اعراض از كسى كه ستم كرده او را، و اعطا از براى آنكه محروم گذاشته او را و پيوند بكسى كه از او بريده و فرمود كه از يقين است آنكه رضاى مردم نجوئى بچيزى كه موجب غضب الهى باشد، و مذمت نكنى ايشان را بر چيزى كه حق تعالى ترا نداده، و شكر نگوئى ايشان را برزق كه حق فرستاده، زيرا كه حرص حريص رزق را نميكشد، و كره كاره آن را باز نميگرداند، و اگر يكى از شما بگريزد از رزق او همچنان كه از مرگ ميگريزد هر آينه دريابد او را رزق همچنان كه در مى‌يابد او را مرگ.

و فرمود آن كسى كه راستست زبان او پاكيزه است عمل او، و آنكه پسنديده است نيت او افزوده مى‌شود در رزق او، و كسى كه نيكو است بر و احسان او در باره اهل بيت او افزون ميگردد عمر او.

و فرمود كه: فراگير حسن ظن را بطرفى تا مروح سازد دل ترا و رواج بدهد امر ترا.

و فرمود كه: مؤمن هر گاه كه غضب كرد بيرون نمى‌برد او را غضب او از حق، و هر گاه راضى شد داخل نميگرداند او را رضاى او در باطل، و آنكه هر گاه قادر شد فرا نميگيرد بيشتر از آنچه بود مر او را