جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٩٢ - غزل ٢٥١ معاشران گره از زلف يار باز كنيد
يَقينَهُ.»
[١]: (هركس به خدا اعتماد نمايد، يقينش را مصون و محفوظ داشته.- نيز:
١٨٩٧
«مَنْ وَثِقَ بِأَنَّ ما قَدَّرَ اللَّهُ لَهُ لَنْ يَفُوتَهُ، إِسْتَراحَ قَلْبُهُ.»
[٢]: (هركس اطمينان و اعتماد داشته باشد كه آنچه خداوند براى او مقدّر و اندازه گيرى نموده از او فوت نخواهد شد، دلش آرام مىگيرد.).
و يا آنكه: اگر اعتماد به الطاف او كنيد، غم هجران و عشق جانان شما را به ناراحتى نمى كشد و غمتان پايان خواهد يافت؛ كه: «فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ، فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ وَ فَضْلٍ، وَ يَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِراطاً مُسْتَقِيماً»[٣]: (امّا كسانى كه به خدا ايمان آورده و به او چنگ زدند، خداوند ايشان را در رحمت و فضل و احسانى از جانب خود وارد نموده و در راه راست و صراط مستقيم به سوى خويش رهنمون مى شود.)
|
نخستْ موعظه پير ميفروش اين است |
كه از معاشر ناجنس احتراز كنيد |
|
نخستين موعظه و سخنى كه اهل دل و اساتيد باسالكين دارند، اين است كه بايد از دوستان نا اهل، و يا آنان كه پيمان عهد ازلى را شكسته اند پرهيز نمود.
|
پير پيمانه كِشِ ما، كه روانش خوش باد |
گفت: پرهيز كن از صحبت پيمان شكنان[٤] |
|
و يا منظور از «پير ميفروش»، رسول اللَّه ٦، يا علىّ ٧، و يا يكى از اولاد طيّبين او : باشند كه ما را از اهل معصيت و غفلت پرهيز دادهاند. و قرآن شريف هم مى فرمايد: «فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا. ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ»[٥]: (پس، از آن كه از ما روى برگردانده و جز زندگانى دنيا را اراده ننموده،.
[١] ( ١، ٢)- غرر و درر موضوعى، باب الوثوق، ص ٤٠٠.
[٢] ( ١، ٢)- غرر و درر موضوعى، باب الوثوق، ص ٤٠٠.
[٣] - نسآء: ١٧٥.
[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٧٥، ص ٣٤٦.
[٥] - نجم: ٢٩ و ٣٠.