جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٦٥ - غزل ٢٧٨ آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند

آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند

آيا بود كه گوشه چشمى به ما كنند

دردم نهفته به ز طبيبان مدّعى‌

باشد كه از خزانه غيبش دوا كنند

چون حسن عاقبت نه به رندى و زاهديست‌

آن به كه كار خود به عنايت رها كنند

معشوق چون نقاب ز رخ بر نمى كشد

هركس حكايتى به تصوّر چرا كنند

گرسنگ از اين حديث بنالد عجب مدار

صاحبدلان حكايت دل خوش ادا كنند

بى معرفت مباش كه در من مزيد عشق‌

اهل نظر معامله با آشنا كنند

حالى درون پرده بسى فتنه مى رود

تا آن زمان كه پرده بر افتد چها كنند

مى‌خور كه صد گناه زاغيار در حجاب‌

بهتر ز طاعتى كه به روى و ريا كنند

بگذر به كوى ميكده تا زمره حضور

اوقات خويش بهر تو صرف دعا كنند

پيراهنى كه آيد از آن بوى يوسفم‌

ترسم برادران غيورش قبا كنند

پنهان ز حاسدان خودم خوان كه منعمان‌[١]

خير نهان براى رضاى خدا كنند

حافظ مدام وصل ميسر نمى شود

شاهان كم التفات به حال گدا كنند